W Warszawie i online odbyła się II Ogólnopolska Konferencja Opieki Senioralnej, której partnerem była nasza Federacja. Wspólnym mianownikiem wystąpień ekspertów, w tym naukowców oraz z przeprowadzonych debat, było podkreślenie, że bez długoterminowej opieki instytucjonalnej nie jest możliwe adekwatne zaspokojenie potrzeb społecznych w obliczu postępujących zmian demograficznych (wzrost średniej długości życia, starzenie się społeczeństwa). Co więcej w ciągu najbliższych lat zapotrzebowanie na personel opiekuńczy może sięgnąć do ok. 200 tys. pracowników. Tymczasem polski rząd, wbrew tendencjom światowym, nie tylko nie wykorzystuje potencjału instytucji, ale także w sposób istotny prowadzi do pogłębienia kryzysu w tym sektorze.
Podczas wystąpień zwracano uwagę, że polityka w niewielkim stopniu dotyczy dziś realnych wyzwań stojących przed zmianami, które już obserwujemy. W szczególności, nie bierze się pod uwagę zróżnicowanych potrzeb seniorów (aktywnych, mieszkających samodzielnie, z (nie) formalnym opiekunem, a także w poszczególnych kategoriach wiekowych). Powtarzano, że liczba miejsc całodobowej opieki jest niedostateczna i proces ten niestety postępuje. Wsparcie środowiskowe, choć niezbędne, w żadnym państwie nie okazało się wystarczające. Jednocześnie, istniejące środki należałoby przeznaczać także na rozwój instytucji opiekuńczych – ich cyfryzację, innowacyjne rozwiązania pomagające mieszkańcom i personelowi, co dzieje się w wielu państwach np. Finlandii. Zwracano uwagę, że przez rozwój, a nie stagnację, możliwe jest urzeczywistnianie podmiotowości, praw mieszkańców oraz budowanie relacji pomocowych. W trakcie konferencji pokazywano przykłady dobrych praktyk, które wdrażane są także w polskich instytucjach opiekuńczych.
Konferencja to także okazja do poszerzania specjalistycznej wiedzy – prawnej, diagnostycznej, dotyczącej takich wyzwań jak: najem senioralny, demencja, codzienna pielęgnacja, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, czy praca z trudnymi sytuacjami w pracy opiekuna.
