Ponad 1000 uczestników, w tym liczne grono pracowników i dyrektorów DPS-ów, spotkało się po raz 28 w Toruniu, by w międzynarodowym gronie rozmawiać o wyzwaniach i sytuacji w sektorze opieki długoterminowej. Szczególne miejsce podczas wydarzenia zajęła debata poświęcona przyszłości usług opiekuńczych w kontekście nowelizacji ustawy o pomocy społecznej. W rozmowie wziął udział przewodniczący PFZPSiPS.
Debatę poprowadził dr hab. Rafał Iwański oraz prof. dr. hab. Piotr Błędowski. Oprócz przewodniczącego Federacji wzięli w niej udział - Arkadiusz Tomasiak – Dyrektor Domu Pomocy Społecznej w Radwanowicach, Renata Chmielewska – Dyrektor DPS „Pogodna Jesień”, przedstawicielka Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Dyrektorów Samorządowych Domów Pomocy Społecznej, Barbara Misińska – Prezes Zarządu Stołecznego Centrum Opiekuńczo-Leczniczego w Warszawie.
Rozmówcy podkreślali, że proces deinstytucjonalizacji w polskim wydaniu – wprost stanowi ryzyko dla udzielania profesjonalnej pomocy, na które rośnie zapotrzebowanie w niemal każdym europejskim państwie, także w tych które już dawno przeszły ww. procesy. Wsparcie środowiskowe nigdzie nie okazało się remedium na społeczne potrzeby, w tym w szczególności na te opiekuńcze. Dodatkowo, planowane zmiany ustawowe nie gwarantują realnych alternatyw środowiskowych w miejsce wygaszanej pomocy instytucjonalnej. W tym kontekście zwracano uwagę na braki kadrowe, bez kosztowe wdrażanie reform rządowych i brak stabilności oraz dostępności wsparcia. Obecni wskazywali także na fasadowy charakter i wątpliwości prawne dotyczące planowanych audytów w domach pomocy społecznej.
Co istotne, także obecni na miejscu eksperci z takich państw jak Szwajcaria, czy Luxemburg podkreślali, że obecne wyzwania w sektorze opieki długoterminowej wymagają łączenia usług środowiskowych z łatwym dostępem do pomocy instytucjonalnej. Doświadczenia międzynarodowe wskazują, że oba obszary powinny się rozwijać i być wzmacniane. Budowanie systemu tylko na jednej części – nie jest wystarczające. Eksperci z Europy wskazywali, że nie ma sprzeczności pomiędzy wyborem dotyczącym pozostania w środowisku, a skorzystaniem z pomocy instytucji. W obu formach można bowiem respektować osobiste wybory, wspierać prawa człowieka oraz zapewnić bezpieczeństwo dla zdrowia mieszkańców, rozumianego jako dobrostan. Badania i doświadczenia międzynarodowe wskazują, że tak jak pomoc instytucjonalna nie zawsze jest potrzebna, tak i opieka domowa nie zawsze jest wystarczająca.
